حماسه: بیکموکاست
نویسنده هیچ علاقهای به آن شمایل مارلون براندو در نقش دونکورلئونه ندارد؛ پس اگر از آنهایی هستید که تا اسم پدرخواندهها میآید فکر میکنید قرار است اندازهی یک کتاب ۱۰۰۰صفحهای خواندن جان بکنید و با یک سهگانهی خستهکنندهی کلاسیک طرفید که منتقدها در طول تاریخ بزرگش کردهاند، پیشنهادم دیدن مستقل قسمت دوم است. بهترین فیلم تاریخ سینما در آرشیو شخصی من.
«پدرخوانده: قسمت دوم» دو داستان مستقل تعریف میکند که محور هرکدام یکی از دو بهترین بازیگر مرد تاریخ سینماست و هر قصه جغرافیا و قرارداد و زمانهی خودش را دارد؛ و هر دو در کمال قصهگویی و ساخت. شاهکاری، از یکسو متأثر از دههی طلایی هفتاد؛ مُد و موسیقی و فرهنگ امریکای این دهه… و از دیگرسو بازساخت دقیق امریکای تحتسیطرهی دارودستههای تبهکار یا همان گنگسترها از دههی بیست. به واقع اگر قسمت اول و سوم «پدرخوانده» داستان یک خانوادهی مافیایی و فراز و فرودهاشان است، قسمت دوم سهگانهی فرانسیس فورد کوپولا در بهترین سالهای کاریاش، یک حماسه است دربارهی ریشهها و خط رهآورد آن در بستر زمان. چیزی که بعدتر، هرکسی سراغش رفت، میشد رد تأثیر دومین پدرخوانده را در کارش دید.
+
«پدرخوانده: قسمت دوم» نخستین دنبالهی تاریخ سینماست که اسکار بهترین فیلم میگیرد. علاوه بر اسکار بهترین کارگردان و فیلمنامهی اقتباسی. در سال ساختهشدن «محلهی چینیها» فیلم کوپولا با ۶ مجسمهی طلایی مراسم را ترک میکند.
فارغ از آل پاچینو و رابرت دنیرو که دو نقش محوری فیلم را در بالاترین سطح ممکن بازیگری اجرا میکنند و البته بهدلیل پیشبرد دو خط زمانی مختلف داستان، تماشاگران برای دیدن بازی رودرروی آنها، باید بیش از دو دهه دیگر و تا «مخمصه»ی مایکل مان انتظار میکشیدند، فیلم یک نکتهی مهم در گروه بازیگران خود دارد. فرصت تماشای بازی لی استراسبورگ افسانهای (پدر متد اکتینگ که برای دانشجویان و علاقهمندان بازیگری همیشه یک «نام» بوده) در نقش هایمن راث، خبیث محوری داستان، در یکی از معدود بازیهای سینماییاش در آخرین دههی عمر که به تنها نامزدیاش برای جایزهی اسکار نیز ختم میشود. جایزهای که البته به دنیرو برای همین فیلم رسید.
[ این فهرست ترتیب ندارد. لزومن بهترینهای تاریخ سینما هم نیست. #جواهرهای_سینمایی_زندگی_من است، برای کسانی که در این سالها همسلیقه بودهاند یا دنبالم کردهاند. محبوبترینهام. ]
#صدفیلم_خسرونقیبی
شاهکار
خیلی خوب
خوب
متوسط
قابل دیدن