زرد

دیشب زرد را دیدم. از جوانی به نام مصطفا تقی‌زاده. هیچ پیشینه‌ای از او نداشتم. فیلم‌ش به‌شکل غیرقابل‌باوری یک‌دست و شکل‌گرفته و درست‌نوشته‌شده بود. نسخه‌ی کامل فیلم حاضر بوده و جشنواره فیلم‌هایی را که مثلن نیم‌ساعت‌شان حاضر بوده، به این فیلم ترجیح داده. خیلی دوست دارم بدانم در ذهن آن هیأت انتخاب چه می‌گذشته که آن آشغال‌های غیردوست‌داشتنی را در بخش مسابقه در چشم‌مان فرو کردند و این فیلم‌ها را کنار گذاشته‌اند؟ تصمیمات سلیقه‌ای بدون بازگشتی که‌ می‌تواند جوانی مثل تقی‌زاده را به کلی از فیلم‌سازی در این دیار ناامید کند.
پی‌نوشت: همه‌ی این‌ها را درباره‌ی فیلم خودمان خانه‌ی کاغذی هم می‌توانم بنویسم ولی خب، هم من دنده‌ام نرم شده، هم آدم باتجربه‌ای مثل صباغ‌زاده نیازی به فستیوالِ این‌ها ندارد. دیشب اما واقعن بعد از تماشای زرد حیرت‌زده شدم از این حجمِ بی‌سلیقه‌گی. از این خواستِ به قهقرابردن مهم‌ترین فستیوال سینمایی سالانه‌ی کشور.

پاسخ دهید